Wahadło egipskie Karnak stanowi dokładną kopię wahadła wykonanego z piaskowca odkrytego w sarkofagu w Dolinie Królów.
Nosi nazwę miejscowości w Górnym Egipcie, największego obiektu sakralnego starożytnego Egiptu - Świątyni Amana.
Obecnie Karnak wykonywany jest z drewna tropikalnego lub metalu (zwykle mosiądzu lub aluminium).
Dzięki doskonale zachowanemu kształtowi oryginału i stosowanym do jego wyrobu materiałom wahadło cechuje wysoka czułość radiestezyjna.
Karnak ma bardzo wszechstronne zastosowanie począwszy od wykrywania wody, złóż mineralnych i metali, sprawdzanie żywności, dozowania i sprawdzania skuteczności działania lekarstw, w pracy na planach czy tez diagnostyce aż do zastosowania w leczeniu różnych schorzeń.
Ponadto Karnak umożliwia wykonywanie promieniowania radioaktywnego, promieniowania cieków wodnych, jak i promieniowania siatki geobiologicznej( geopatycznej ). Jest również bardzo przydatne do badań mentalnych.
Wahadło Karnak może być używane jako odpromiennik jak i nadajnik, emitując na polecenie mentalne dowolne promieniowanie tzn. może być stosowane w chromo terapii, ponieważ wahadło nie napromieniowuje się(nie impregnuje się podczas pracy gdyż emitując w sposób ciągły samoczynnie się oczyszcza.
Może być stosowane bez konieczności każdorazowego odpromieniowania co jest jego dużą zaletą. Ze względu na bardzo dużą uniwersalność wahadła, które nie jest jeszcze dokładnie poznane Karnak stanowi podstawowe i niezbędne wyposażenie każdego zaawansowanego radiestety.
Radiestezja polega na wykorzystaniu naturalnej zdolności człowieka do odczuwania pewnego rodzaju promieniowania i uzyskiwania tą drogą różnych informacji.
Aby jakąś informację uzyskać metodą radiestezyjną, należy:
- odprężyć się, a następnie skoncentrować na badanym obiekcie, aby móc odebrać jego promieniowanie poprzez ruch wahadła wywołany podświadomymi, mimowolnymi ruchami mięśni. Wszelka dekoncentracja jest źródłem błędów,
- postawić sobie konkretne pytanie, na które chcemy uzyskać odpowiedź, np. czy ten pokarm jest dla mnie dobry? Czy ta roślina dobrze na mnie oddziaływuje? Czy to miejsce jest dobre do spania dla osoby X? itp..
- nie poddawać się autosugestii,
- ustalić własną konwencję mentalną (myślową).
Wahadełko bierzemy do prawej ręki, chyba że jesteśmy leworęczni to do lewej. Sznurek wahadełka najlepiej trzymać między kciukiem, a palcem wskazującym, nadmiar sznurka należy schować w dłoni. Długość sznurka, czyli długość własnego promienia dobieramy w sposób następujący: ustawiamy whadełko nad lewą dłonią, nad rozgałęzieniem kciuka i palca wskazującego i pytając się mentalnie o tę długość popuszczamy zwolna sznurek, aż dojdziemy do położenia, w którym uzyskamy odpowiedź tak. Może to być obrót wahadła po największym kole (promieniu) lub max. wychylenie pionowe (wg naszej konwencji).
Konwencję ruchów możemy ustalić na następującym przykładzie:
Weźmy dwa jabłka, jedno zdrowe, drugie zgniłe. Pytając się o ich jakość uzyskamy dwa różne ruchy wahadła (tak i nie). Po takim przygotowaniu możemy przystąpić do badań, np. produktów spożywczych. Po każdym badaniu (np. po sprawdzeniu czy mozna pić dany napój), wahadełko należy rozładować uderzając nim jednorazowo np. o stół lub ścianę, oczyszczając się z poprzedniego wyniku.
Józef Baj jest znanym nie tylko w Polsce, ale i za granicą konstruktorem i wytwórcą wahadeł. Jego wahadła używane są dosłownie na całym świecie. Są cenione jako narzędzie badawcze i terapeutyczne. Wielu ludziom przywróciły zdrowie, a nawet ocaliły życie. Warszawski konstruktor posiada w domu mnóstwo podziękowań od ludzi, którzy je stosują.
Właściwie na każdą chorobę można znaleźć odpowiednie wahadło. Cechą wahadeł leczniczych Józefa Baja jest przesyłanie uzdrawiających wibracji na poziomie komórkowym. Staranne, ręczne wykonanie zapewnia, iż wibracje te są czyste, a ich wartość lecznicza w zakresie terapii energetycznej wysoka. Pojawienie się wahadeł terapeutycznych Józefa Baja otworzyło bez wątpienia nowy rozdział w radiestezji terapeutycznej. Znalazły one trwałe miejsce w praktyce wielu terapeutów na całym świecie.